Geschiedenis


Theater Landgraaf is gesitueerd in een prachtig oud kerkgebouw ('oude' kerk van Waubach) in de rustieke omgeving van Waubach. Boven de huidige ingang van het theater is een blauwe Naamse natuursteen ingemetseld, die het jaartal 1818 draagt. Van 1818 tot 1877 deed de oude kerk dienst als kerkgebouw. Maar de kerk was te klein en voldeed niet aan de eisen en vanaf 1877 gingen de parochianen van Waubach en Groenstraat naar hun beider nieuwe kerk: de huidige Sint Jozefkerk, gelegen aan de Kerkstraat in Ubach over Worms.

De oude kerk diende nog korte tijd als patronaat voor de jeugd, maar door verval en nalatig onderhoud geraakte het spoedig in onbruik.
Het lege oude gebouw had nauwelijks waarde; enkel de toren stond op de Monumentenlijst. Nog later deed het oude vervallen kerkje dienst als korenschuur. In 1946 vond er een grote brand plaats in de 'schuur'. Enkele muren bleven zwartgeblakerd overeind staan.

In 1950 kocht een timmerman, dhr. Vanderliek het kerkje. Hij herstelde het gebouw met een nieuw dak en ramen. De toren werd hersteld door monumentenzorg. Daarna volgde de verkoop aan de gemeente, die er een gemeentelijke opslagplaats in vestigde en het bezigde als garage voor de brandweerauto en andere gemeentewagens.

In 1960 werd de voormalige sacristie afgebroken en in plaats daarvan verscheen een loods voor reparatiewerkzaamheden van gemeentevoertuigen en machines.

In 1988 werd het interieur van de Oude Kerk tot theater verbouwd. Initiatiefnemers en stichters van dit project waren o.a. Karin en John van de Berg. Het kerkje kreeg de naam Grand Theater, vernoemd naar de oude bioscoop in de Kerkstraat. De bedoeling was deze inmiddels 68 jaar oude dorpsbioscoop over te nemen. Vanaf het begin was duidelijk dat de functie breder zou moeten worden dan alleen 'bioscoop'. Uiteindelijk werd het niet de dorpsbioscoop, maar het voormalige kerkje aan de Kerkberg. (De bioscoop bestaat niet meer, wel staan er in Theater Landgraaf in de oksaal nog twee filmprojectoren.) De naam 'Grand Theater' was nog het enige dat doet denken aan die eerste plannen. Maar ook deze is veranderd in Theater Landgraaf.

Na een noodgedwongen stop in december 1992 (net voor de kerst) ging het Grand Theater dicht. In januari 1994 werd het theater weer heropend onder de naam Theater Landgraaf. 'De Kruisweg van Theater Landgraaf' (14 schilderijen gemaakt door Jacqueline Wassen, naar een idee van John van de Berg) stamt ook nog uit de periode 'Grand Theater'. Deze kruisweg stelt de moeizame weg voor van idealisme naar de uiteindelijke oprichting van het theater. Het verbeeldt de tegenslagen waarmee men te maken kreeg.

In april 1995 werd de loods van Theater Landgraaf in as gelegd. Daarbij ging behalve materiaal van het theater ook een gestalde camper verloren plus twee tuba's en het complete slagwerk van de Koninklijke Fanfare Eendracht, die het theater gebruikte als repetitielokaal. De restanten van de loods werden gesloopt en op de plek van de voormalige sacristie herrees het huidige kantoor van het theaterbureau.

Theater Landgraaf is omgebouwd tot een zgn. vlakke vloer lijst-theater, met verhoogd podium en valt onder de categorie 'kleine theaters'. Het maximale aantal zitplaatsen is 160. Het publiek zit dicht bij het relatief lage podium en kan als het ware de artiesten bijna aanraken. Via een mooie entree (de oude toren) komt u in een smaakvol ingerichte zaal met mogelijkheden tot het creëren van zitjes en/of statafels, dansvloer. De mogelijkheden zijn bijna onbeperkt. Het theater beschikt inmiddels over professionele geluids- en lichtvoorzieningen.

De Stichting Theater Landgraaf is uitgegroeid tot een levensvatbare vrijwilligersorganisatie met ambities.